Pieniądz powstał w drodze ewolucji, której początki są bardzo odległe.
Moneta - była pierwszą formą pieniądza tłoczona była ze złota lub srebra. Miała znak stwierdzający liczbę jednostek pieniądza ustawowego. Waga monety odpowiadała wartosci nominalnej.
Wartosć monetarna - jest to ilosć jednostek, na którą moneta opiewa pomnożona przez parytet pieniądza.
Parytet - jest to liczba jednostek wagowych złota przypadająca na jednostkę pieniądza ustawowego.
Banknoty - były to znaki pieniężne drukowane na papierze opiewające na okresloną liczbę ustawowych jednostek pieniężnych. Były one wprowadzane do obiegu przez banki za pomocą kredytów udzielanych na finansowanie działalnosci gosp. Istotną ich cechą była wymienialnosć na monety złote lub złoty kruszec. Ta forma wymienialnosci nazywa się wymienialnoscią bezposrednią, gdyż banki bezposrednio reprezentowały złoto zgodnie z ich wartoscią parytetową w złocie.
Pieniądz papierowy - był on wprowadzony do obiegu przez skarb państwa. Występował przejsciowo i służył najczęsciej do pokrycia deficytu budżetowego. Reprezentował on posrednio obieg złota i tym bardziej, że ilosć pieniądza papierowego na rynku uwzględniała obieg złota oraz wartosć wymienialnych towarów.
Bilon - wprowadzono go do obiegu obok monet złotych banknotów i pieniądza krajowego. Są to drobne monety z pospolitych metali. Bilon nazywa się pieniądzem zdawkowym gdyż ma ograniczoną zdolnosć zwolnieniową od zobowiązań.
Wymienialnosć posrednia banknotów - oznacza prawo do wymiany pieniądza krajowego na zagraniczną walutę, przyjmowane w obrotach międzynarodowych jako srodek zapłaty uznano, że waluta ta nie jest wymienialna na złoto.